Eindelijk weer wat nieuws te vertellen

Jan is vanochtend bij de architect geweest. Er worden echte schetsen gemaakt van onze plannen. Vervolgens gaan we de procedure in om het bestemmingsplan te wijzigen. Geen idee hoelang het allemaal nog gaat duren. Maar het treintje rijdt in elk geval weer. Vanaf nu zal er wel weer wat vaker geschreven worden, hopelijk.

architectenoog

Woensdagavond is Jeroen van Greuningen langs geweest. Jeroen is de zoon van Paul en Inneke, kennissen en onze fysiotherapeuten. en studeert voor architect. Het leek ons wel handig als er eens een architectenoog naar onze plannen zou kijken. En omdat de welstandscommissie mijn geweldige zijgevel-tekeningen niet kon waarderen, uiteraard. We hebben gepraat over waarom we wat waar wilden en wat mogelijkheden zijn met bijvoorbeeld die grote glas-oppervlakte richting de Binnenmaas. Jeroen gaat aan de slag voor ons en we hebben er alle vertrouwen in dat de welstandscommissie zijn creaties wel kan behagen

Er is inmiddels nieuws, maar eigenlijk ook weer niet

Na bijna een jaar na de laatste berichten wordt het tijd om maar weer eens wat te schrijven. Het principeverzoek is inmiddels behandeld en, dat hadden we echt niet verwacht hoor, we mogen echt verder met de procedure. Ergens eind februari, begin maart ontvingen we daar bericht van. Toen we het nieuwe voorontwerp-bestemmingsplan van Maasdam onder ogen kregen hadden we lichte hoop dat we een minder zware procedure hoefde te starten, omdat een deel van het perceel al een bebouwingsvlak had gekregen. Helaas was dit iets te optimistisch. Op dat voorontwerp-bestemmingsplan staat alleen een bouwvlak getekend, maar nog niet waar het bouwsel komt te staan. En dat is wat we nodig hebben. Snapt u het nog?

Onduidelijk is nu nog steeds, eigenlijk, wat de volgende stap moet zijn. Beginnen we direct met de procedure voor herziening van het bestemmingsplan? Of moeten we toch eerst weer met de welstandscommissie gaan babbelen over waar het huis nu precies op het perceel komt te staan? En duurt dat dan ook weer meer dan drie maanden? En zijn we dan weer overgeleverd aan het njet of da van een of twee ‘deskundigen’? Het is eigenlijk onbegrijpelijk dat er niet gewoon een folder bestaat waarin een schema staat van wie, wat, wanneer moet/kan doen. En dan zijn Jan en ik nog niet de allerdomsten, toch?

Maar hoe het nu ook precies in welke volgorde allemaal moet gebeuren, het duurt zo weer een jaar voordat de bestemming van het perceel gewijzigd is. Dan nog minimaal drie maanden voor de bouwvergunning. En als de bestemmingsplanprocedure ietsje vertraging oploopt komen we in de problemen met het bouwrijp maken, omdat we vanaf november niet in de dijk mogen heien. Dan wordt alles nog een half jaar vertraagd. En ondertussen is het al meer dan twee jaar geleden dat we begonnen met ons plan om op het Maaslaantje een huis te bouwen. Over een jaar de wijziging van het bestemmingsplan en met een beetje pech dus pas in april 2013 begin van het bouwrijp maken. Dan zijn we dus zo’n 4,5 jaar bezig geweest.

Het enige ‘positieve’ is dat we misschien over twee jaar ons huis hier op de Dwarsstraat beter verkopen kunnen. Op het moment staan de huizen hier zo lang te koop, dat de uithangborden van de makelaars inmiddels aan het verbleken zijn.

Maar uiteindelijk zullen Jan en ik, en hopelijk ook nog met Simon (Joris die redt het wel) dat kopje koffie op een zonnige lentedag op die stijger drinken.

Gebeurt er nog wat?

Deze vraag krijgen we vaak gesteld en is ook de vraag die wij onszelf vaak stellen. Het is nu twee maanden geleden dat ons voorstel door de welstandscommissie behandeld is en nog steeds niets gehoord. Natuurlijk houd je rekening met de zomervakantie en dan nog een paar weken extra, maar het wordt nu toch echt wel eens tijd dat we de volgende stap moeten gaan nemen. Het mag misschien lijken dat we nog zeeën van tijd hebben, maar rond deze tijd volgend jaar moet het grondwerk toch echt beginnen, omdat we anders met de bouwstop ivm het dijklichaam zitten. En dan schuift alles zomaar een half jaar op. Morgen toch maar eens met de gemeente bellen…..

Welstandscommissie velt oordeel

Op 27 juli zijn we aangeschoven bij de welstandscommissie. Tja, waar zal ik beginnen….? Het algehele idee, een rechthoekig huis met zwart gepotdekseld hout en rode dakpannen, viel zeker in goede aarde. ‘Zeker van deze streek’, ‘Passend bij het karakter van het perceel’. Dat hebben we dus goed geschoten! Maar er waren (uiteraard?) een aantal kritiekpunten. Die gekke erker die ik wilde (waarom ook al weer?), dat was nou echt niks. Een huis moet aarden op zijn vier hoeken, aldus de voorzitter, en hij heeft gelijk. Dus het wordt gewoon een rechthoekig huis, met vier gewone hoeken en niet met zo’n maffe erker. Eerlijk gezegd hadden Jan en ik dat ook al eerder bedacht, al was dat eigenlijk meer gebaseerd op bouwtechnische (en daarmee financiële) gronden. En de gevel-tekeningen…. ja, die waren echt niet door een architect gemaakt! Nee, inderdaad, dat klopt! Die zijn van de hand van ondergetekende! Maar de ramen konden echt niet en hij wilde daar echt nog ‘echte’ tekeningen van. Nou, ben gerust, die komen er echt wel. En de positionering van het huis op het perceel viel niet echt goed. Te dicht bij het water, of eigenlijk te ver van de straat. Ze zijn bang dat de rooilijn die wij willen zeg maar een ‘precedent’ schept en dat andere bouwers in het maaslaantje dan ‘gedwongen’ worden ook zo dicht op het water te moeten bouwen. Nelly, ga jij daar binnenkort bouwen, dan? Maar we snappen wel dat ze daar een opmerking over maken. Daar komen we wel uit, denken we.

Dus al met al helemaal niet echt een slechte beoordeling. Twee van de drie kritiekpunten zijn wat ons betreft al opgelost, en die positionering, dat gaat ook wel lukken. Voordat we de bouwvergunning echt in gaan dienen wil de welstandscommissie er nog een keer naar kijken (om te voorkomen dat dat vertraging oplevert tijdens de procedure zelf). Nu moet nog snel het college even formeel beslissen dat ze met ons de procedure tot wijziging van het bestemmingsplan willen starten. Geen idee wanneer dat op de agenda komt, maar ik zit er kort genoeg op om dat snel te zien. We hebben nog reservetijd van zo’n half jaar. Hopelijk kunnen we voor volgend jaar november het grondwerk afgerond hebben (tussen november en april mogen we niet in de dijk rommelen) en dan gedurende de wintermaanden het huis bouwen. Zouden we mijn 50ste verjaardag mooi kunnen combineren met de housewarmingparty van, wat mij betreft, wel een week!

Heel veel bouwaanvragen ingediend

In de raadsstukken las ik dat er in het eerste kwartaal heel veel bouwaanvragen ingediend zijn. Waarschijnlijk een inhaaleffect van de stop van vorig jaar. Maar het betekent wel dat ons principeverzoek onderaan de stapel komt te liggen. Reguliere bouwaanvragen (dakkapelletje, schuurtje, uitbouwtje) gaan voor een principeverzoek. En het politiek reces en de vakantie voor de gewone stervelingen staan voor de deur, dus de komende zes weken zal er weinig aan gedaan worden. Na de vakantie maar weer eens bellen met de afdeling Groen en Ruimte (of Ruimte en Groen). Het liefst verkoop ik het huis hier en ga met Jan en de honden in een caravan al op het Maaslaantje wonen. Maar daar hebben we dan ook vast wel een vergunning voor nodig en dat duurt vast ook wel weer maanden voordat je die dan hebt. Geduld is een mooie zaak, jaja. Opschieten ook, hoor.

Wachten, wachten, wachten

En nog steeds geen teken van leven van de gemeente. De drie maanden die er voor een principeverzoek staan zijn bijna voorbij en we hebben nog niet eens gehoord wanneer ons voorstel door de welstandscommissie behandeld wordt. En dan moet het nog door het college goedgekeurd worden. En over een week of twee gaat het reces in. Dus dan wordt het weer wachten, wachten, wachten. Frustrerend hoor! Het biedt weinig hoop voor de procedure tot wijziging van het bestemmingsplan en de bouwvergunning. Hopelijk kan voor volgend jaar november het grondwerk gedaan zijn, anders volgt er zo weer een half jaar van niets doen. Na het reces maar eens het college polsen hoe het ermee zit.

Het ligt nu bij de gemeente

Zo, het principeverzoek hebben we gisteren, in tweevoud en netjes ingebonden, bij het gemeentehuis afgeleverd. Het zou wel eens drie maanden kunnen duren, dat zeggen ze tenminste. Hopelijk dienen andere bewoners van Binnenmaas niet te veel vergunningsaanvragen in, die hebben namelijk voorrang op ons principeverzoek. Maar voor de zomervakantie zouden we de volgende stap, wijziging van het bestemmingsplan, kunnen nemen.

Principeverzoek is klaar

Het principeverzoek is klaar! Het moet nog even op spel- en typefouten gecontroleerd worden en dan kan hij naar de gemeente. Dus voor 1 april (dat is geen grap) is het verzoek ingediend en zitten we in de tweede fase van het hele proces. Een fase waarin we veel zullen moeten wachten, die het eerste echte geld gaat kosten (slik) en die al met al zo maar een jaar kan gaan duren. Maar het uiteindelijke doel is een mooi, duurzaam huis bouwen op die prachtige plek aan het water in Maasdam. En we gaan ervan uit dat er geen of slechts een paar kleine kinkjes in de kabel komen.

Het principe verzoek
met bijlage 1 (7,3 Mb), 2, 3(1,7 MB) en 4

Schetsen krijgen vorm

De schetsen van het huis krijgen steeds meer vorm. Afgekeken van de catalogi van de diverse bouwbedrijven is het redelijk eenvoudig zijaanzichten te tekenen. En door die schetsen gaat het huis steeds meer ‘echt’ lijken. En met de toekenning van contingent is het echt haalbaar om, zeg binnen twee jaar, aan het Maaslaantje te wonen. Simon moet het dus nog een paar jaartjes volhouden. Lekker veel pijnstilling en niet te veel stress, dat moet haalbaar zijn. Over Joris maken we ons niet zo’n zorgen. Met zijn acht jaar heeft hij nog wel wat jaartjes voor de boeg. Hopelijk gaan de contacten met de gemeentelijke ambtenaren glad en plezierig verlopen.

Wauw…. het kan dus echt gaan gebeuren dat Jan en ik, samen met Simon en Joris, over twee jaar op een mooie zonnige lentedag buiten op de steiger koffie drinken.